|
|
|
|
Okres zimy to czas wzrostu zachorowań na schorzenia górnych dróg oddechowych. Częściej wówczas skarżymy się na ból gardła, katar, przeziębienie. Przeważnie mamy do czynienia z niegroźnymi infekcjami, które po kilku dniach kończą się wyzdrowieniem i na ogół nie wymagają porady lekarskiej. Jest jednak choroba, której nie wolno zbagatelizować, gdyż może doprowadzić do groźnych powikłań, czasami zagrażających życiu. Tą chorobą jest angina. Termin angina został wprowadzony do słownictwa medycznego przez Hipokratesa, w celu nazwania choroby powodującej ból gardła. Obecnie określamy tak grupę schorzeń o różnej etiologii (bakteryjnej, rzadziej wirusowej), obejmującej pierścień tkanki chłonnej w gardle. Jednak potocznie angina jest kojarzona z bakteryjnym zapaleniem migdałków podniebiennych gardła. Angina jest ostrą, ogólnoustrojową chorobą zakaźną, której przyczyną są głównie paciorkowce, rzadziej gronkowce lub dwoinki zapalenia płuc. Bakterie te znajdują się w jamie ustnej, nosie, gardle. Ich chorobotwórcze działanie równoważy ustrój obronny. W niesprzyjających warunkach równowaga ta zostaje naruszona i dochodzi do zachorowania. Dzieje się tak w przypadku np. przemęczenia fizycznego i psychicznego, osłabnienia organizmu innymi chorobami, złego odżywiania, przemarznięcia, przemoczenia nóg. Choroba zaczyna się zwykle nagle. Chory ma:
Oddychanie jest na ogół utrudnione, czasami pojawia się nieprzyjemny zapach z ust. Anginę przenosi się drogą kropelkową, najczęściej przez kontakt z osobą chorą. Przeważnie zarażamy się w pracy, w szkole, w środkach komunikacji miejskiej, gdzie w dusznych, niewietrzonych pomieszczeniach przebywa wiele osób, wśród nich osoba chora. Nie docenia się na ogół zakażeń przez dotyk. Chwytamy tę samą co chory słuchawkę telefonu, uderzamy w klawisze komputera, podajemy rękę, a potem palcami, na których są tysiące bakterii, dotykamy własnego nosa i ust. Jedynym skutecznym leczeniem jest antybiotykoterapia. Jednak decyzję o zastosowaniu antybiotyku podejmuje lekarz, po badaniu chorego i ustaleniu rozpoznania. Nigdy nie należy podejmować takiej decyzji samodzielnie. Niezależnie od przyjmowania antybiotyku, nieodzowne jest kilkudniowe leżenie w łóżku. Może to zapobiec późniejszym powikłaniom. Wysoka gorączka bardzo obciąża układ krążenia, serce bije szybciej, może podnieść się ciśnienie krwi, co jest niebezpieczne dla osób z chorobami krążenia. Dlatego w czasie gorączki należy przyjmować takie leki, jak aspiryna i paracetamol. Nie należy zapominać, że wraz z wysoką temperaturą tracimy spore ilości wody. Wskazane jest więc podawanie dużej ilości ciepłych płynów, może to być np. herbata z cytryną, malinami i miodem. Ulgę choremu przynosi płukanie gardła środkami o działaniu przeciwzapalnym, np. naparem z szałwii lub rumianku. Przyspiesza to resorpcję zapalnie zmienionych tkanek migdałków. Dolegliwości bólowe gardła łagodzą tabletki do ssania, takie jak: Septolete, Neo-angin czy Chlorchinaldin. Gdy węzły chłonne szyi są powiększone i bolesne, wówczas pomagają ciepłe okłady na gardło. Dieta chorego powinna być w miarę możliwości półpłynna, aby jak najmniej drażnić gardło. Lepiej unikać potraw zbyt gorących i pikantnych. Należy natomiast spożywać pokarmy zawierające duże ilości witamin, takie jak warzywa i owoce. Osoby palące powinny wstrzymać się w tym okresie od palenia. Angina trwa kilka dni, mimo że jej przebieg jest nieraz gwałtowny. Wcześnie rozpoznana i prawidłowo leczona kończy się pełnym wyzdrowieniem. Czasami jednak nie do końca leczona angina i niesubordynacja pacjenta mogą być przyczyną powikłań miejscowych i ogólnych. Wśród powikłań miejscowych najczęściej pojawia się ropień okołomigdałowy, który rozwija się zwykle w 4.-5. dobie choroby. Objawia się on silnym, zwykle jednostronnym bólem promieniującym do ucha, z towarzyszącym szczękościskiem. Nieleczony ropień może być przyczyną szerzenia się procesu zapalnego do struktur wewnątrzczaszkowych. W takiej sytuacji zdarza się, że zagrożone jest życie chorego. Jeśli chodzi o powikłania ogólne. to warto przytoczyć opinię lekarzy sprzed ery antybiotyków, że "angina liże stawy, kąsa serce". Wówczas angina bywała częstą przyczyną zapaleń mięśnia sercowego, zapaleń stawów, nerek i skóry. Była też najczęstszym powodem nabytych wad serca u dzieci. Powikłania poanginowe mogą być bardzo poważne, a ich pojawienie się bywa odległe w czasie od przebytej choroby. Anginy nie wolno więc zaniedbać ani zlekceważyć. Leczenie musi być prowadzone do końca, nawet po ustąpieniu ostrych objawów choroby, pod ścisłą kontrolą, lekarza. W przypadku częstego występowania angin należy zastanowić się nad koniecznością poddania się zabiegowi usunięcia migdałków - tonsillektomii. Decyzja ta, ze względu na złożoność przeciwwskazań i ograniczeń, musi być gruntownie przemyślana i podjęta przez lekarza specjalistę. Ze względu na wagę tej choroby, by mieć pewność, że nie doszło do powikłań, wskazane jest po przebytej anginie wykonanie podstawowych badań laboratoryjnych, tj. morfologii, OB, badania ogólnego moczu i EKG. "Żyjmy dłużej" 2 (luty) 2000 |
||||
|
|
||||
